John Kok

 

John Kok (Autodidact, Rotterdam 1960) laat zich niet graag aan banden leggen. Niet door anderen en zeker niet door zichzelf.

 Filosoferend over het bestaan, komt hij soms in aanvaring met de menselijke dogma's en overtuigingen. ( Ook van zichzelf...)

 

Via zijn werk geeft hij toe aan de drang om dit te delen met zijn medemens.

 

Zijn  vaak  onorthodoxe materiaal- gebruik en zelf uitgevonden technieken moeten zijn "vrijheidsstrijd" kracht bijzetten. Zo drukte hij b.v. etsen af door er met zijn auto overheen te rijden, zijn zogenaamde "Auto-etsen".

Op zijn beschilderde houten panelen assembleert hij vaak voorwerpen of onderdelen daarvan.

Een van zijn nieuwste inspiratiebronnen vond hij in de vormen van gerepareerde scheuren in lokale asfaltweggetjes. Hij maakt terplaatse afdrukken op rijstpapier die hij als uitgangspunt gebruikt in collages.

 

John werkt graag intuitief. Er is meestal nauwelijks planning vooraf en hij laat zich vaak leiden door de materie en zijn stemming. Tekst en archetypische symbolen en tekens (die in zijn werk vaak opduiken) komen tijdens het werken spontaan in hem op. Ook haalt hij ze associatief uit de materie . En kunnen, ( evt als collage-element) zowel een beeldende als een verhalende rol spelen.

 

 Het onbewuste, of dit nu is bij het vinden van de inspiratiebron of in het werk zelf, gunt John een grote rol in zijn werk.

 

Terwijl hij zijn kunstenaarschap graag ziet als een kans tot zelfverwezenlijking, kan hij dit toch niet loskoppelen van het besef dat alles op de een of andere manier met elkaar verbonden is. Verbindingslijnen en gekraste figuren die hij spontaan in zijn werk zet, blijken welbeschouwd verschillende elementen met elkaar te verbinden of cruciale punten te doorsnijden. 

 

Zijn vaak gebruikte aardtinten, tekens en symbolen geven zijn werk een enigszins mystiek karakter.